Ariane B
\nJou te verleiden is het doel
\nvan dit sonnet, heerlijke dame
\nhet gedicht bezingt mijn gevoel
\nAriane, maar ik schaam me.
\nJe bent boos, je reageert koel
\nen grijpt me vast, je noemt de namen
\nvan al mijn slachtoffers, ik woel
\nme los: geniet van de infame
\nmanier waarop ik je opwrijf.
\nNoem het gerust een liefdesblues
\nschat: vrij de verzen van je lijf
\nen ram het burgerdom tot moes
\nmijn beet verwijst naar wat ik schrijf
\nlaat ons teloorgaan in de roes<\/p>\n
Kees Godefrooij, 12 juli 2011<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Het Huwelijk, Willem Elsschot<\/p>\n
Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
\nin d’ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
\nhaar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
\ntoen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.
\nHij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
\nen mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,
\nhij zag de grootse zonde in duivelsplicht verkeren
\nen hoe zij tot hem opkeek als een stervend paard.
\nMaar sterven deed zij niet, al zoog zijn helse mond
\nhet merg uit haar gebeente, dat haar toch bleef dragen.
\nZij dorst niet spreken meer, niet vragen of niet klagen,
\nen rilde waar zij stond, maar leefde en bleef gezond.
\nHij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.
\nIk moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen
\nen rennen door het vuur en door het water plassen
\ntot bij een ander lief in enig ander land.
\nMaar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
\nstaan wetten in de weg en praktische bezwaren,
\nen ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
\nen die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.
\nZo gingen jaren heen. De kindren werden groot
\nen zagen dat de man die zij hun vader heetten,
\nbewegingsloos en zwijgend bij het vuur gezeten,
\neen godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.<\/p>\n
<\/p>\n
Le Mariage, Willem Elsschot (traduction: Dan Kaminski)<\/p>\n
Quand il s\u2019aper\u00e7ut que la brume du temps
\nAvait \u00f4t\u00e9 la braise des yeux de sa femme,
\nCreus\u00e9 ses joues et rid\u00e9 son front,
\nIl d\u00e9tourna le regard, consum\u00e9 de regret.<\/p>\n
Il se maudit, temp\u00eata, s\u2019arracha la barbe
\nEt la voyant ne put l\u2019aimer plus longtemps.
\nIl avait vu, des p\u00e9ch\u00e9s du diable, le plus grave
\nEt sa fa\u00e7on de le regarder comme un cheval mourant.<\/p>\n
Mais elle ne mourait pas, m\u00eame si sa bouche infernale
\nAspirait la moelle de ses os, qui continuaient de la porter.
\nElle n\u2019osait parler, demander ou se plaindre,
\nElle frissonnait en tout lieu, vivante et en sant\u00e9.<\/p>\n
Il pensait : je vais la battre \u00e0 mort et br\u00fbler la maison.
\nJe dois \u00f4ter ce pl\u00e2tre de mes pieds rigides,
\nCourir dans le feu et dans les flaques
\nPour atteindre ailleurs un autre amour.<\/p>\n
Mais il ne l’a pas tu\u00e9e : entre r\u00eave et acte,
\nDes lois et des questions pratiques font obstacle,
\nSans compter la m\u00e9lancolie, que personne ne peut expliquer,
\nQui vient la nuit, quand nous allons dormir.<\/p>\n
Les ann\u00e9es ont pass\u00e9. Les enfants ont grandi
\nIls ont vu l’homme, qu\u2019ils appelaient p\u00e8re,
\nAssis sans bouger et en silence aupr\u00e8s du feu,
\nLeur offrant un regard perdu et gris.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ariane B Jou te verleiden is het doel van dit sonnet, heerlijke dame het gedicht bezingt mijn gevoel Ariane, maar ik schaam me. Je bent boos, je reageert koel en grijpt me vast, je noemt de namen van al mijn … Continue reading