{"id":3098,"date":"2022-01-23T16:52:59","date_gmt":"2022-01-23T16:52:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.arianebazan.be\/?p=3098"},"modified":"2022-05-08T08:57:38","modified_gmt":"2022-05-08T08:57:38","slug":"ademruimte-voor-de-samenleving","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.arianebazan.be\/?p=3098","title":{"rendered":"Ademruimte voor de samenleving"},"content":{"rendered":"\n

Ademruimte voor de samenleving <\/a>Donderdag 20 januari 2022 om 3.25 uur<\/strong><\/h4>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Enkele jaren geleden ontving ik een man met wie het eerst heel moeizaam werken was. Wat in zijn verhaal ook naar boven kwam over de wreedheden die hem in zijn kindertijd waren aangedaan, hij legde het verband niet met zijn huidige ongenoegen: hoe onverbiddelijk streng hij voor zichzelf was, \u00adbijvoorbeeld. Op een dag verscheen hij grimmig en opgewonden in de spreekkamer: een andere man had hem ingehaald, bijna zijn \u00adwagen geraakt, en net voor zijn neus zijn parkeerplaats ingenomen.Hij zette zich schrap op de bank, keek me de hele tijd recht in de ogen. Toen kwam het verhaal van de wraak die hij had bedacht. Het scenario \u00adomvatte onder meer een kooi op een \u00adafgelegen plek. Ik kreeg het hele relaas chronologisch te horen, met alle \u00addetails: waar hij de kooi zou kopen, hoe hij de man in de val zou lokken. Het was meteen duidelijk dat hij op dat \u00admoment niet voor rede vatbaar was. Dus gooide ik het over een andere boeg: ik wees hem op \u2018de praktische bezwaren\u2019, waarover Willem Elsschot schrijft: \u2018Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad staan \u00adwetten in de weg en praktische \u00adbezwaren.\u2019 Hoe zou de afwezigheid van het slachtoffer ongemerkt blijven? Wat zou hij daarna doen?Met zijn staalharde blik nog altijd op mij \u00adgericht, gaf hij alle gruwelijke, nauwelijks te aanhoren details. Eigenlijk werd ik drie kwartier lang de man in de kooi, bedacht ik. Aan het einde van de sessie was mijn lichaam week en ik dacht dat mijn stem zou trillen, maar ik hoorde mezelf vrij rustig aangeven: \u00ad\u2018Laten we het hierbij houden. Kunt u \u00adlater deze week terugkomen?\u2019 Bij het \u00adafscheid kwam geen enkel geruststellend signaal dat hij het plan niet zou uitvoeren, en toen hij buiten was, stortte ik in. Ik belde \u00adsupervisoren en collega\u2019s om raad. Mijn grootste vrees was uiteraard dat hij het plan werkelijk zou uitvoeren. Het was een wijze beslissing om hem een dag \u00adlater te laten terugkomen, en hij had die uitnodiging zonder verpinken aanvaard. Ik besloot de man te vertrouwen. Het eerste wat hij me zei in onze volgende sessie was: \u2018Dat plan van me van de vorige keer, dat was een fantasie, dat had u toch begrepen?\u2019Als hulpverleners worden we vaak op de proef gesteld. Wat als mensen ons iets heel zwaars, iets heel provocatiefs, iets totaal onredelijks toevertrouwen, wordt de psycholoog dan op slag een pedagoog die hen de les wil spellen? Wordt die plots de behoeder van de goede \u00adrede, of van de wet? Niet het redelijke \u00adinzicht, maar iets van een andere orde is dan aan het woord, iets wat ook niet meteen duidelijk is voor degene die komt spreken \u2013 en precies daarom komt die spreken. Ik bleek stevig \u00adgenoeg in mijn schoenen te staan, en ik kreeg nu meer onsmakelijke details te horen over de wreedaardige vader van mijn pati\u00ebnt.Spreekkamers van psychologen zijn geprivilegieerde ruimtes in de samenleving, afge\u00adbakende oorden waar niet de wet regeert, zelfs niet de \u00adredelijkheid. Op die plek kunnen mensen hun fantasie\u00ebn verkennen, hun angsten, hun twijfels, hun woede. Het kabinet is een veilig oord voor het politiek incorrecte, en voor schokkende gedachten. Er wordt ademruimte gegeven aan het ongenoegen en de verdeeldheid, om zo de samenleving robuust te maken tegen het alternatief van \u2018buigen of barsten\u2019. Zonder die buffers bereiken meer mensen sneller het kookpunt, en krijgen we vaker geweld in de samenleving.Ook tijdens deze pandemie vervullen klinisch psychologen die belangrijke rol. Hun werk is minder zichtbaar dan dat van de experts, want wie in de \u00adprocessie meeloopt, kan niet de klok luiden. Zo kunnen wij niet in kaart brengen hoeveel angsten, twijfels en frustraties we in die veilige omgeving horen tegen het coronabeleid en de \u00advaccinatie, hoeveel groter die groep is dan de groep die zich publiek als \u00advaccin-twijfelaar uit, hoeveel mensen die zich wel hebben laten vaccineren, ook twijfelen. Klinisch psychologen bieden ruimte voor kritisch \u00adnadenken, kunnen scepticisme aanhoren zonder te moraliseren, waardoor twijfel minder snel een aanklacht wordt.Vorige week hebben andere psychologen advies uitgebracht ten voordele van een vaccinatieverplichting (DS 12 januari). In \u00e9\u00e9n pennentrek werd daarbij de ademruimte voor een verdeelde bevolking toegemetseld. Hoe moeten mensen nu vrij sprekentegen een \u00adberoepsgroep die publiek te kennen geeft dat ze weet en oordeelt? Hoewel de experts beweren dat de vaccinatieplicht meer voor- dan \u00adnadelen heeft, was er al meteen \u00e9\u00e9n groot \u00adnadeel aan hun bericht: het effici\u00ebnt neutraliseren van de wezenlijke rol van de clinici bij het samenhouden van de groep. Of hoe je van expert-psycho\u00adlogen niet altijd psychologische fijn\u00adgevoeligheid kunt verwachten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ademruimte voor de samenleving Donderdag 20 januari 2022 om 3.25 uur Enkele jaren geleden ontving ik een man met wie het eerst heel moeizaam werken was. Wat in zijn verhaal ook naar boven kwam over de wreedheden die hem in … Continue reading →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"spay_email":""},"categories":[10,13,5],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3098"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3098"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3098\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3100,"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3098\/revisions\/3100"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3098"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3098"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arianebazan.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3098"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}